เราเคยเขียนบล็อกถึงคุณครั้งนึงตอนมีปัญหากัน จนบัดนี้เหมือนยังค้างคาไม่จบไม่สิ้น เราเลยลองมานั่งคิดๆเกี่ยวกับตัวคุณ
บอกตรงๆว่า เราไม่ชอบคุณเลย แต่ยังยืนยันคำเดิมว่าไม่ได้เกลียด กลับกันคือเรา "สงสาร" คุณมาก ดวงตาของคุณนั้นมืดบอด คุณเห็นเพียงแต่สิ่งที่คุณอยากเห็น ไม่ใช่ความจริงทั้งหมด ในหัวของคุณ จัดประเภทคนแค่ไม่กี่ประเภท เพียงแค่เจอใครก็ตาม คุณจะจัดพวกเขาเข้าไปในประเภทใดประเภทหนึ่งโดยทันที ใครก็ตามที่คุณเห็นว่าทำให้คุณทุกข์ร้อน ไม่สบายใจ คุณแค่โยนพวกเขาเข้าไปในกลุ่ม Blacklist คุณไม่สนใจว่าตัวตนจริงๆของพวกเขาเป็นอย่างไร คิดยังไง คุณสนแต่คำแก้ตัวน่าสมเพช กับคำก่นด่าสาปแช่ง เพื่อที่จะได้มีข้ออ้างในการตามจิกกัด ตามราวี คุณเห็นสิ่งเลวร้ายต่างๆในตัวของคนอื่นชัดแจ้งยิ่งกว่าของตัวเอง บางครั้งเรายังสงสัย หลายๆสิ่งทีคุณเจอมาหลายๆปี ทำไมถึงไม่ช่วยให้คุณมองอะไรเปลี่ยนไปบ้าง คุณยังย่ำอยู่กับที่ไม่มีผิดเลย
คุณมีคำพูดสวยหรู น่าเชื่อถือ เพียงแต่บางครั้งคุณน่าจะลองฟังๆสิ่งที่ตัวเองพูดบ้างนะ เพราะเหมือนคุณยังไม่ค่อยเข้าใจสิ่งที่คุณพูดซักเท่าไหร่ แล้วก็ฝากดูแลเพื่อนๆน้องๆของคุณที่สังคมของคุณ พูดตรงๆแล้ว "น่าเป็นห่วงมากๆ" อีกอย่างนึงคือ คุณไม่สามารถหลอกตัวเองได้ว่าที่ที่คุณอยู่นั้นเพอร์เฟ็คสมบูรณ์แบบ อย่าบอกว่าที่คุณเห็นนั้นน่ารัก มันไม่มีหรอกไอสังคมแบบนั้นบนโลกน่ะ
คุณไม่ใช่คนที่เลวร้ายหมดจดในสายตาเรา เราสามารถเขียนข้อดีของคุณได้ เราไม่ได้มองคุณเพียงแค่มุมเดียว เพียงแต่ว่าสิ่งดีๆทั้งหลายของคุณคงมีคนพูดให้ฟังมากมาย คุณเป็นผู้ใหญ่ที่น่านับถือ ในเรื่องของอายุและความสามารถ แต่ถ้าพูดแยกในเรื่องความคิดหรือคำพูดของคุณจากที่ฟังๆมา เราไม่สามารถนับถือหรือศรัทธาคุณได้เลย
ดูเถอะ ในเมื่อคุณตัดสินใจเราโดยใช้วิจารณญาณของคุณ ทำไมเราจะทำบ้างไม่ได้ ไม่แปลกถ้าคุณรู้สึกเดือดดาลกับสิ่งที่เราเขียน เพราะเราไม่สามารถบังคับความคิดให้อยู่ตรงกลางระหว่างสองฝ่ายได้ เราไม่สนว่าคุณปฏิเสธสิ่งที่เราเขียน หรือคิดอย่างไร เราเชื่อว่าการที่เรายังโมโหหรือใส่ใจคำพูดคุณ นั่นหมายความว่าคุณยังมีผลกระทบ มีความสำคัญต่อเรา ซึ่งเราไม่อยากให้มันเป็นแบบนั้น เพราะฉะนั้นคุณไม่จำเป็นต้องสนใจสิ่งที่เราเขียนด้วยเช่นกัน
ที่เราเขียน ไม่ได้มีเจตนาหาเรื่อง ตักเตือน ด่าทอ แค่เขียนบอกสิ่งที่เราคิดเกี่ยวกับคุณ เพราะเราฟังคุณมามากพอแล้ว สิ่งเดียวที่อยากให้คุณกลับไปคิดคือ คุณเป็นคนที่น่าสงสาร และเราจะแผ่เมตตาให้คุณ หวังให้คุณสามารถมองเห็นอะไรได้มากขึ้น
จบ.
ป.ล. คุณต้องขอบคุณเรานะ ปัญหาที่เกี่ยวกับเราและเพื่อนๆของเราคงจะเป็นประเด็นพูดคุยกัน เชื่อเถอะ ลึกๆแล้วคุณสนุกที่ได้พูดถึงมัน ก็ยังดีนะที่ทำให้คนอื่นมีอะไรทำ 55+
ป.ล.2 ที่เขียนมาทั้งหมดผ่านการคิดแล้ว ขอโทษด้วยถ้าความคิดเราไม่ได้เลอเลิศ
*เพิ่มเติม: ถึงเพื่อนของคุณ และใครก็ตามที่ได้อ่าน พวกเราน่ะต่าง "ซุ่ม" ด้วยกันทั้งนั้น จ้องที่จะหาช่องว่างเพื่อโจมตีอีกฝ่าย แต่อยากให้ดูสถานการณ์บ้านเมืองตอนนี้นะ เราต่างรู้ๆกันอยู่ว่าเกิดขึ้นเพราะอะไร ดังนั้น เราจะพยายามไม่เติมเชื้อเพลิง สิ่งที่เราจะตอบโต้คุณเท่าที่คิดได้คือแผ่เมตตาให้กับพวกคุณๆทั้งหลาย เพียงแต่เราก็มีขีดจำกัดของตัวเองเหมือนกันนะ